Alweer record aantal faillissementen verbroken

Freddy Michiels
Debiteurenbewaking
Failliet

Vrijdag 14 december werd het 10.550ste faillissement van het jaar uitgesproken. Hiermee ronden we een, zij het jammerlijke, historische kaap.  Nooit eerder kenden we zoveel faillissementen op jaarbasis. Verleden jaar nog, toen reeds een recordjaar, telden we 10.528 uitspraken. Tegen het jaareinde kijken we in België aan tegen 11.000 bedrijven in bankroet.

De voorzichtige economische revival van einde 2010 en de eerste maanden van 2011 was slechts beperkt waarneembaar op KMO-niveau: de meeste ondernemingen haalden hun pre-crisis winstmarges niet en slaagden er dus ook niet in hun reserves en eigen vermogen een nieuwe boost te geven. Bovendien rapporteren we opnieuw, en reeds vanaf het tweede trimester van dit jaar een fundamentele verslechtering van de B2B- betaalmoraal. Eerdere Graydon-studies toonden aan dat ruim één op vier faillissementen wordt veroorzaakt door late betalers en wanbetalers, die op hun beurt verantwoordelijk zijn voor soms acute liquiditeitsproblemen bij hun leveranciers.

Eric Vandenbroele: “Reeds vanaf het tweede kwartaal 2011 stelden wij een gevoelige verzwakking vast van de betalingsmoraliteit tussen bedrijven onderling. Faillissementen genereren faillissementen: wanbetaling én staking van betaling houdt inderdaad in dat anderen er het slachtoffer van worden. Toch kan de huidige nieuwe crisisgolf onmogelijk gelden als enige verklaring voor het steeds groeiend aantal faillissementen. De subprimecrisis die sinds september 2008 onze economie overheerste, liet zich in faillissementenland pas voelen vanaf februari 2009. De effecten ervan kwamen pas echt versterkt tot uiting in het najaar van dat jaar.”

Faillissement komt zelden onverwacht

De overgrote meerderheid van de ondernemingen die nu over de kop gaan, vertoonden reeds voor de crisis van 2008 structurele moeilijkheden. De toenmalige economische crisis maar ook de huidige malaise zijn hoogstens een katalysator die leiden naar het faillissement.

Ongetwijfeld werd de stijging van het aantal faillissementen reeds midden 2007 beïnvloed door een stagnering, zelfs een verslechtering van het economisch klimaat. Analisten nemen aan dat de faillissementen dalen bij een stabiele economische groei boven de 2%. Een daling van het aantal faillissementen volgt een economische hausse met ruim zes maanden vertraging. Het omgekeerde geldt evenzeer. De indicatoren voor 2011 toonden een beperktere groei, de verwachtingen waren voor 2012 weinig rooskleurig, die voor 2013 evenmin. 

Het hoge aantal faillissementen is het directe gevolg van:

  • een steeds aanwezige structurele onderlaag van faillissementen
  • een hausse sinds midden 2007 als gevolg van de oprichting van vele jonge ondernemingen van belabberde kwaliteit. Ook nu nog kennen we een bijzonder hoog aantal oprichtingen met gelijkaardige kenmerken.
  • een hausse binnen de consumentgevoelige sectoren als gevolg van de koopkracht- en grondstofprijsproblematiek die opdook in september 2007
  • een hausse bij de toeleveranciers aan consumentgevoelige sectoren vanaf juni 2008.
  • de gevolgen van de subprimecrisis die bedrijven met welbepaalde kenmerken, in het bijzonder een zwakke solvabiliteit gekoppeld aan een hoog volume aan kortetermijnleningen, in moeilijkheden brachten.
  • een hoger aantal bedrijven dat gebruik maakt van de Wet op Continuïteit Ondernemingen en na verloop van tijd, de afgelopen maanden in het bijzonder, toch failliet gaat. Bovendien stellen we nu vast dat een aantal bedrijven die in WCO gaan kettingreacties veroorzaken waarbij ze –door de verkregen opschorting van betaling en door soms extreme schuldherschikkingen- leveranciers op hun beurt in moeilijkheden brengen.
  • een nieuwe hausse binnen de consumentgevoelige sectoren als gevolg van de koopkracht- en grondstofprijsproblematiek die zich vanaf begin 2011 opnieuw liet voelen.
  • Het uitdiepen van de crisis waarbij steeds meer en vooral grotere industriële bedrijven het onderspit delven.

 (Bron: Graydon)

Webdesign Desk02