“De wet is voor iedereen behalve voor mij!”

Frank Blatt
Mensen
senator Freya Piryns

Uit een jaarlijks onderzoek naar de betrouwbaarheid van de verschillende beroepen, scoren politici al enkele jaren het laagst. Politici krijgen een betrouwbaarheidsscore van nauwelijks 17 procent. En toch zijn er nog altijd politici die vinden dat dit te hoog is. Noem het maar nestbevuilers.
 
Politici en topambtenaren hebben sedert 2005 de verplichting om jaarlijks hun lijst met mandaten (bezoldigd of onbezoldigd) aan te geven bij het Rekenhof. Dit jaar heeft 5 procent onder hen (331 van de 7.700 politici en topambtenaren) dat niet gedaan. Hun motieven zijn niet duidelijk. Vinden ze dat alle Belgen niet gelijk voor de wet zijn? Denken ze dat ze boven de wettelijke verplichtingen staan, dat ze een soort van onkreukbaarheid hebben? Zijn zij van mening dat zij wel wetten moeten stemmen voor anderen, maar er zelf geen rekening moeten mee houden?

Sinds 2005 moeten alle regerings- en parlementsleden, provinciegouverneurs, burgemeesters, schepenen en OCMW-voorzitters verplichtend een lijst indienen bij het Rekenhof met mandaten die zij aanvaard hebben. Deze verplichting is er gekomen om meer transparantie te bekomen en mogelijke belangenvermenging tegen te gaan. Deze lijst van mandaten wordt dan jaarlijks gepubliceerd in het Belgisch Staatsblad.

Groen! maar niet van schaamte

Op 15 juli 2010 werd de lijst door het Rekenhof afgesloten en toen werd met stijgende verbazing vastgesteld dat de prinses Astrid en de prinsen Philippe en Laurent (die senator van rechtswege zijn) braaf hun verplichting vervuld hebben maar dat 331 aangifteplichtigen geen mandatenlijst hebben ingediend. Dat zijn er 35 meer dan vorig jaar. Onder hen enkele bekende namen die graag hoog van de toren blazen met het alles beter wetende vingertje in de hoogte zoals volksvertegenwoordiger Willem-Frederik Schiltz (Open Vld en zoon van staatsman Hugo), senator Freya Piryns (Groen! maar niet van schaamte en dochter van journalist Piet) en de Vlaamse parlementsleden Irina De Knop (Open Vld), Top Ergün en Veil Yuksel (CD&V). Ze mogen er fier op zijn. Benieuwd of ze ter orde geroepen zullen worden door hun voorzitters of kiezers. Bij mij moeten ze niet meer afkomen.

Misschien vragen deze 331 “waar bemoeide gij u mee”-aanhangers zich af hoe het komt dat de afstand tussen de politiek en de maatschappij zo groot is. Volgens de jaarlijkse studie die de betrouwbaarheid van de verschillende beroepen onderzoekt, scoren uitgerekend de politici het laagst van allemaal. Ze halen nauwelijks 17 procent, dat is nog 2 procent minder dan de reclamemensen.  Waarschijnlijk vinden de 331 zondaars dat het nog niet laag genoeg is.

Nog even dit: wie zijn mandaten niet opgeeft en zondigt tegen deze wettelijke verplichting, riskeert een boete tussen 100 en 1.000 euro, die met de nodige opdeciemen kan oplopen tot 5.000 euro. Hiermee kan de staatsschuld al iets kleiner gemaakt worden natuurlijk (331 x gemiddeld 1000 euro = 331.000 euro). Maar de kans bestaat natuurlijk dat – naar slechte gewoonte in dit land – de overheid deze mensen niet gaat vervolgen ofwel toch beboeten maar de boetes niet zal innen. Uit een andere studie (zie elders in dit blad) leren we tenslotte dat 64 procent van de Belgen hun boetes niet betalen, meer bepaald 72 procent van de Walen en 44 procent van de Vlamingen. En daar gaat het dan over 82,7 miljoen euro.

Welke politieker durft het aan een parlementaire vraag te stellen over wat er gaat gebeuren met de 331 zondaars?

Webdesign Desk02