“Onze doorgevoerde lokale marktpenetratie is een garantie voor onze continuïteit”

Freddy Michiels
Ondernemen
Ceusters Ingrid
Ceusters Ingrid-1
Ceusters Ingrid-2
Ceusters Ingrid-3
Ceusters Ingrid-4

Een bedrijf is maar zo sterk als zijn zwakste schakel. Waarom zijn er in elke sector bedrijven de vanuit een voortrekkersrol de richting aangeven en anderen die als grijze muizen de mist ingaan? Mensen maken het verschil. Mensen die weten waar naartoe met zichzelf en hun bedrijf. Mensen waarvoor ondernemen een passie is. Mensen die als uitgekiende strategen een voorsprong nemen op het peloton. In de sector van het bedrijfsvastgoed is Immobiliën Hugo Ceusters zo'n toonaangever. De stichter was een vastgoedpionier die (ook buitenlandse) investeerders zoals pensioenfondsen aantrok voor voorheen onbestaande vastgoedprojecten, zoals Century Center, Wijnegem Shopping Center bijvoorbeeld. Na diens overlijden in 2007 nam Ingrid Ceusters-Luyten met een groot hart en veel goede moed de fakkel van haar echtgenoot over. Zij moest als vrouw bijkomende hindernissen nemen om stand te houden in een uitgesproken mannenwereld. Maar zij is een overlever. In 2011 werd na Antwerpen en Brussel een derde kantoor geopend in Gent om nog sneller en actiever Oost- en West-Vlaanderen te kunnen bedienen.

Ingrid Ceusters-Luyten is een duidelijk aanwezige persoonlijkheid, die haar sociale betrokkenheid bij diverse goede doelen, ook in het eigen bedrijf een plaats geeft. Naar het voorbeeld van haar man. Toch was zij oorspronkelijk helemaal niet voorbestemd om een rol van betekenis te spelen in de zakenwereld. Maar ze kijkt tevreden terug op haar ondertussen toch al lange, actieve periode in de sector, feitelijk vanaf haar huwelijk in 1983. Het heeft haar leven ingrijpend veranderd. We laten het haar graag zelf vertellen.

"Hugo sprak altijd van zijn jongens"

Hoe ben je in de sector van het bedrijfsvastgoed terecht gekomen en bij Immo Ceusters in het bijzonder?

"Van opleiding ben ik tandarts. Zekere dag kreeg ik in het Stuyvenbergziekenhuis in Antwerpen Hugo Ceusters als patiënt op bezoek. De bezieling van Hugo voor zijn job, voor zijn vastgoedbedrijf, was zo boeiend om te aanhoren. Hij maakte het verleidelijk en ik ben voor hem en voor de sector bezweken. Hij heeft mij gevraagd om in zijn bedrijven te komen."

Over welke periode spreken we dan?

"Ik heb Hugo leren kennen in 1982, in 1983 zijn we getrouwd en in 1984 werd ons huwelijk beloond met een eerste zoon, Emmanuel. Twee jaar later kwam de tweede zoon, Axel."

Ondertussen had je de medische sector geruild met de sector van het bedrijfsvastgoed. Was dat een moeilijke overgang? Toch een hele ommekeer, of niet? Wat sprak je zo speciaal aan?

"Omgaan met mensen heeft me altijd aangetrokken. Dat was ook in de medische sector al het geval. Hugo maakte gesprekken met mensen ook altijd boeiend dankzij zijn uitgebreide mensenkennis en interesse in mensen. Als hij over zijn bedrijf sprak, dan had hij het altijd over mijn jongens. Alsof zijn medewerkers zijn kinderen waren. Dat sprak mij zo aan, dat ik niet lang moest nadenken om op vraag van Hugo, mee in het bedrijf te stappen."

En nooit geen heimwee gehad naar de medische sector?

"Neen. Heimwee is nodeloze energie. Het levert je niets op. Je gaat voor iets en gaat er dan ook voor zonder omkijken."

"Zeg maar dat je een vrouw bent en het niet begrijpt!"

Was de opbouw van je carrière binnen Immo Ceusters een kwestie van vallen en opstaan? Of voelde je je vanaf het eerste ogenblik gelukt in je opdracht?

"Ik was voor Hugo de tweede generatie en dan is het moeilijk om meteen je stempel te drukken. De aanpak veranderde geleidelijk aan en de tijden veranderden. Zeker als vrouw in een typische mannenwereld moest je opletten. Wie dicht bij Hugo stond had mogelijk anders verwacht, beschouwde mij misschien zelfs als een indringster. De tijden veranderden snel, het opleidingsniveau van de medewerkers werd alsmaar hoger, de meertaligheid werd een must.

Om deze veranderingen met succes toe te passen binnen de bestaande structuren van het bedrijf werden ook externe managers, CEO's aangetrokken. Dat was niet altijd het succes dat we verhoopten. Het was vaak vallen en opstaan zoals in je vraagstelling. Het feit dat ik een vrouw ben had op dat ogenblik zeker ook nadelen wanneer het er op aan kwam om het vertrouwen van mensen te winnen. Ik herinner me nog dat iemand me de raad gaf "Zeg maar dat je een vrouw bent en het niet begrijpt". Het zwakste argument dat ik ooit gehoord had."

Heb je fouten gemaakt? Welke en wat heb je daaruit geleerd?

"Mijn zwakte was zeker dat ik soms impulsief besliste, dat ik een hevig temperament heb . Ik heb hier behoorlijk moeten aan werken. Ik heb me ondertussen voorgenomen nooit meer impulsief te beslissen. Gelukkig kan ik ook gemakkelijk "sorry" zeggen.."

Hoe heb je leren omgaan met cijfers, business plannen en verantwoordelijkheden?

"Ik heb altijd wel een goed gevoel met cijfers gehad. Een analytische boekhouding is mij niet vreemd. Ik heb ook altijd aan bijscholing gedaan om te vermijden dat ik uit een gespreksgroep uitgesloten zou worden. Cursussen en opleidingen waren een middel om mee te zijn met de tijd en om mezelf te laten aanvaarden bij de eventuele experts."

"Ik hou niet van schijnheiligheid"

Is er een groot verschil tussen mensen die zakelijk met hun eigen geld bezig zijn en anderen?

"Enorm. Er is een fundamenteel verschil. Eigenaars zijn voorzichtiger, hebben als vanzelfsprekend een lange termijnvisie. Op alle vlakken. Zij weten dat elke beslissing die genomen wordt consequenties heeft waarover zij de eindverantwoordelijkheid nemen."

Zijn er mensen die je als voorbeeld hebben gediend of nog altijd dienen? Zijn er mensen die je geïnspireerd hebben?
"Hugo natuurlijk. Ik heb enorm van hem geleerd. Hij heeft mij echt levenslessen gegeven. Ook van al onze bestuurders heb ik iets geleerd. Maar ook van mijn gewezen baas in Stuyvenberg, Dr. L.C. Peeters, van Lode Baron Campo (de Warande) en van gewezen gouverneur Kinsbergen. Ik ben dankbaar dat ik deze mensen gekend heb. Zij zijn wijs en mondig, genereus. Zij inspireren je tot een dankbare vorm van nederigheid."

Welke zijn de grootste risico's die je ooit genomen hebt?

"Niet veel, voor zover ik mij kan herinneren. Je neemt als bedrijfsleider natuurlijk altijd risico's, maar dat zijn berekende risico's. Misschien was de overstap van de medische sector naar de wereld van het bedrijfsvastgoed wel een risico, maar zo heb ik het nooit bekeken."

Een bedrijf is maar zo sterk als zijn zwakste schakel. Wat is de sterkte van het team waarmee jij werkt?

"We hebben binnen onze groep verschillende teams. Over het algemeen is onze grootste sterkte dat iedereen zich rechtvaardig behandeld voelt. We hebben een gezonde mix van mannen en vrouwen, die goed opgeleid zijn en voortdurend bijkomende opleidingen volgen. We leren van elkaar en geven ook iedereen de kans om het beste uit zijn of haar talent te halen. Onze leergierigheid is nog altijd zeer groot en dat is zonder enige twijfel een belangrijke troef binnen de teamgeest."

Wat maakt je zelf gelukkig en hoe uit zich dat?

"Dat zijn vooral kleinigheden, kleine successen, appreciatie van medewerkers en van klanten. Het feit dat je mensen rondom je gelukkig ziet in hun job, maakt mij ook gelukkig. Daarom bedroeft het mij zo wanneer vertrouwen beschaamd wordt."

Waar kan je jezelf aan ergeren?

"Ik hou niet van schijnheiligheid. Ik kan verschrikkelijk ontgoocheld zijn in mensen die misbruik maken van mijn vertrouwen en dat is helaas al een paar keer gebeurd. Zij kwetsen mij tot op het bot. Ook gebrek aan inzet, oppervlakkigheid stoort mij. Mensen die nooit tevreden zijn en altijd maar mopperen, ergeren me, of mensen die constant te laat komen bijvoorbeeld. Ik durf daar dan wel eens tegen ingaan, maar eenmaal gezegd is het ook voorbij. Ik ben niet haatdragend, want dat is verloren energie."

"Blijven investeren in lokale verankering"

Wat gebeurt er te weinig in het bedrijfsleven volgens jouw ervaring?

"Het belang van een goede CFO wordt nog al te vaak onderschat. Het is nochtans zeer belangrijk om over iemand te beschikken die kan cijfer-denken. Mensen zijn oppervlakkerig geworden. Vrouwen kunnen perfect werk en gezin combineren, zeker met wat vandaag allemaal wettelijk voorzien is: zwangerschapsverlof, ouderschapsverlof en som maar op. Maar de sociale voordelen dreigen de economie én de arbeidsplaatsen van de vrouw net te versmachten. Werken moet vooral plezant zijn. Laksheid is een groot gemis. Weet je wat vandaag het grootste comfort is voor iemand met een leidinggevende functie? Een chauffeur. Iemand die je zonder stress, opgewondenheid, humeurverlies van de ene bestemming naar de andere brengt."

Hoe zie je de toekomst van je bedrijf? Welke zijn de groeikansen?

"We hebben een gezond en bloeiend bedrijf. Het feit dat we een lokale speler zijn, is een belangrijke toegevoegde waarde. Binnen de wereldorganisatie Oncor zijn wij de verantwoordelijke voor de Benelux. We mogen zeker onze eigenheid niet opofferen, onze onafhankelijkheid niet opgeven en blijven investeren in onze lokale verankering. We zullen onze groei organisch blijven sturen voor onze drie afdelingen: beheer van gebouwen, makelaardij en onze nieuwe afdeling parkmanagement. Natuurlijk zullen we blijvend nieuwe markten aanboren. Luxemburg en Nederland zijn niet ver. We zullen ons ook verder blijven toeleggen op de uitbreiding van onze diensten in e-Commerce. Winkels en bedrijfsruimten zullen er altijd moeten zijn. Het persoonlijk contact zal in de toekomst misschien nog belangrijker worden, net zoals flexibel werken. Ik wens ook hier de unieke situatie te beklemtonen van de synergie, met ons ander bedrijf SCMS, met Jeroen Hafkamp, sinds 20 jaar aan het hoofd de drijvende kracht. Beide vennootschappen zetten ons aan de top van de beheerders"

Welke fouten mogen we als ondernemer en als mens niet maken?
"Korte termijn-denken moeten we vermijden. Strategisch denken vereist een lange termijnvisie. We moeten ook altijd en in alle omstandigheden onze verantwoordelijkheid nemen, buffers opbouwen en durven investeren. Wie dit niet doet loopt vroeg of laat tegen de lamp."

Bedankt voor dit openhartig gesprek.

Foto's: Wilfried Deferme

Webdesign Desk02